Fyrirsjáanlega pólitíska færslan
Nú er gaman hjá þeim sem skiluðu auðu í síðustu borgarstjórnarkosningum og gáfu þar með skít í kerfið enda er það búið að gefa skít í okkur.
Þeir sem helst má benda á sem tækifærissinnaða valdasjúklinga hafa fundið sér aðra til að benda á, dónalega andlýðræðissinna á pöllum Ráðhússins. Margt sem þeir sögðu var óviðeigandi og kannski var þeim smalað þangað úr menntastofnunum höfuðborgarinnar en næstum allt væri betra en ef enginn mótmælti þessu rugli. Kaldhænislegt að fólk sem er að mynda meirihluta sem nýtur 25% fylgis með einum borgarfulltrúa sem hefur hvorki bakland né flokk kalli það andlýðræðislegt þegar örfáir íslendingar vakna loks af doða sínum og reyna að hafa einhver áhrif. Virk þátttaka í lýðræðislegu samfélagi er nefnilega ekki bara það að kjósa einu sinni á fjögurra ára fresti fólk sem má svo bara gera hvað sem er með því að vísa í lýðræðislegt umboð sitt.
Sjálfstæðisflokkurinn túlkar ekki einungis þátttöku borgarana í lýðræðislegu ákvarðannaferli svona þröngt heldur líka lögin sem eiga að vernda þetta kerfi. Ef eitthvað er löglegt samkvæmt bókstaflegum lestri á lögunum, eins og að skipa lítt hæfan dómara sem hefur reynst flokknum vel, má gera það. Skítt með tilgang lagana og óðháð dómsvald.
Á yfirborðinu virðist það þó betra að láta spilltann lýðræðislega kjörinn ráðherra sem má losa sig við en einhverja nefnd sjá um þetta. Eina vandamálið er að það er ekki hægt að losa sig við hann. Prófkjör og yfirstrikanir ná í mesta lagi að færa hann niður í næsta örugga þingsæti fyrir neðan ef einhver man eftir þessu árið 2009 og ekki ráða kjósendur hver þingmanna verður ráðherra.
January 29th, 2008 at 6:36 am
Ich bin ein Berliner